Ti je një frymë e fryrë dhe je dhe, ujë e zjarr.
Dheu, uji dhe zjarri ekzistojnë për t’i shërbyer frymës tënde.
Qenia jote është ajo frymë.
Ajo frymë t’u fry nga Njeriu i Përsosur (Insan-i Qamil).
Ai të drejtoi së pari drejt pranisë së Myrshidit, pastaj drejt pranisë së Vetë Atij.
Përpiqu që me qenien tënde të bashkohesh me Qenien e Tij, që të kuptosh se nga është fryrë ajo frymë në ty.
Të dërguarit e Qenies Muhammediane e kumtojnë Atë sipas kuptimit të tyre,
dhe rreth tyre gjithmonë gjenden ndihmës dhe shoqërues.
La ilahe;
Dije se ti nuk je krijuar për të bredhur në tokë si një krijesë e zakonshme.
Fryma e atij të Përsosuri është fryrë në ty për të të ngritur nga kjo tokë.
Me qenien e asaj fryme ti i thyen të gjithë idhujt e tu.
Për t’i thyer idhujt e tu, bëje dashurinë tënde shpatë, sepse dashuria për Allahun është vetë Dashuria.
Asgjë nga ajo që është krijuar nuk ka ekzistencë të pavarur prej Tij.
Cilësitë e krijesave janë dhuratë prej Tij.
Nefsi që nuk e njeh Atë është si pa prejardhje, pa rrënjë.
Djegia e atij nefsi është shkatërruese, dhe në shkatërrim nuk ka kënaqësi hyjnore.
Rabbi yt të shëtit nëpër vende e toka që të marrësh këshillë, të marrësh mësim dhe të mendosh.
Sytë shohin, veshët dëgjojnë, por të shohurit e atij që sheh dhe të dëgjuarit e atij që dëgjon janë nga mirësia e Rabb-it tënd.
Thuaj: “Rabbi im.”
Kur ta thuash këtë, shikimi dhe dëgjimi yt bëhen të vërteta me Të.
Atëherë atë që sheh dhe dëgjon e pranon si të vërtetë dhe nuk kërkon më të meta.
O Mik, mos lejo që trishtimi të bjerë në zemrën tënde.
Ah, sikur ta dinin!
Zemrat e tyre janë bërë të forta dhe nuk e ndiejnë këtë.
Mendimet e tyre copëtojnë, por ata e quajnë drejtësi.
Me atë që shohin dhe dëgjojnë nuk arrijnë të mendojnë,
dhe kërkojnë të meta në krijimet e të Mëshirshmit.
Çdo gjë është në mendim, por ku është mendimi?
Është një ti, dhe është edhe Vetja jote e vërtetë.
Lidhe mendimin tënd me atë Vetë.
Në atë Vetë nuk ka të meta;
e meta është në mendimin e ngushtë që është burgosur në vetvete.
Le ta dëgjojë shpirti yt zikrin tënd, o shpirt,
sepse ai ka veshë dhe ka sy.
Ai që nuk dëgjon me veshin e shpirtit dhe nuk sheh me syrin e shpirtit,
nuk mund të gjallërohet me të Gjallin (El-Hayy).
O shpirti im, Myrshidi që është mik i së Vërtetës është si dielli.
Ai diell që sheh në qiell ecën pa u devijuar në orbitën që i është caktuar.
Edhe Miku ecën në orbitën që i ka caktuar Ai.
Hyr edhe ti në orbitën e Mikut,
sepse ajo orbitë e vë në rregull qenien e shpirtit tënd.
Kështu hyn në orbitën e Mikut dhe njëkohësisht harmonizohesh me botën tënde të brendshme, me qenien e shpirtit.
Atëherë, pa u përplasur askund dhe pa devijuar,
si yjet që sheh në qiell, qëndron në vendin tënd dhe vazhdon udhëtimin pa pushim.
Mos dil nga orbita.
Dije se do të thirresh bashkë me prijësin e bashkësisë sate.
Për ata që Ai i thotë “robi im” nuk ka frikë e as dyshim.
Ai u ka premtuar falje.
Ai është Ai që e mban fjalën.
Prandaj tani ki kujdes ku shkel,
që ti t’i thuash Atij “Rabbi im”,
dhe Ai të të thotë “robi im.”
Mos ia kthe shpinën Rabb-it tënd,
sepse Rabb-i yt nuk të harron…HŞY
