O njeri; dije se të dorëzohesh para dëshirave trupore të ul në shkallë më të poshtme dhe ta zbeh nderin. Sytë që shikojnë me ibret gjejnë në këtë botë shembuj të panumërt.
A e njeh vallë qenien tënde?
Ty të është dhënë vetëm pak dije për të. Por sa më shumë që mediton mbi prejardhjen tënde, aq më shumë zemra jote fillon të dëshirojë kthimin tek Ai. Dëshira jote, patjetër, arrin në praninë e Tij dhe Ai të dërgon një Myrshid që do të ta bëjë të njohur Vetveten. Ai të njeh, të dallon dhe të gjen. Ai është Myrshid-i Kamil që i njeh të gjitha ngjyrat dhe i ka përmbledhur ato në vetvete. Ai është qendra e tërheqjes. Sa më shumë t’i dorëzohesh kësaj tërheqjeje, aq më shumë tërhiqesh drejt qendrës. Dhe ndërsa i afrohesh qendrës, Ai të ngjyros me ngjyra të ndryshme — nga njëra ngjyrë në tjetrën, derisa më në fund arrin në pangjyrësi. Me çdo kalim, shtohet habia, mahnitja dhe dashuria jote. Dije se Ai nuk pranon kurrë që diçka të hyjë ndërmjet jush. Çdo gjë është në mendimin tënd. Njolla që bie mbi mendimin tënd e gërryen lidhjen si një krimb. Dije se çdo mendim, i mirë apo i keq, pasqyrohet në botën tënde të brendshme. Shiko botën tënde të brendshme, shiko mendimin tënd — aty është i vetmi vend për të parë. Çfarëdo që kërkon, kërkoje aty…
O shpirti im, beso se gjendja në të cilën ndodhesh është vendi ku të kanë sjellë mendimet dhe veprat e tua. Sheh disa dhe i admiron, sepse janë të qetë dhe dinjitozë. Ata janë të kthyer nga bota e tyre e brendshme dhe nuk përfshihen në kaosin e jashtëm. Mos e moho qenien, o shpirt; kthehu edhe ti tek vetja dhe takoje qenien tënde…
Çdo lindje vjen nga nëna dhe nëna e çdo gjëje është Dashuria Hyjnore. Farat e kësaj dashurie mbillen në zemër nga bukuria e Myrshidit dhe nga vështrimi i tij plot nur- dritë. Zoti, me butësinë dhe mbulimin e Tij, e ka fshehur këtë shkëmbim nga sytë, sepse sytë e privuar nga shikimi i vërtetë shikojnë me sy të lig…
O njeri; brenda teje është ndërtuar një vend ku Zoti yt është dëshmitar i çdo gjëje. Ky është universi yt i brendshëm. Shembulli i tij është shtëpia jote e jashtme. Ai që e ndërton këtë vend të brendshëm është Ai që të ka zbritur ajetet e posaçme për ty — që ti të arrish kuptimin e tyre…
Ai e di çfarë di dhe çfarë nuk di. Ai që të mëson e di çfarë të ka mësuar. Ai e di fuqinë tënde dhe kapacitetin tënd; Ai është që të ka dhuruar nga fuqia e Tij. Çdo gjë që banon në atë vend të brendshëm i përket Zotit të botëve. Mos thuaj “nuk mundem” apo “nuk e di”; Ai e di çfarë mund të bësh dhe çfarë e di. Ji i sinqertë me veten — sa më i sinqertë të jesh, aq më shumë Ai do të të besojë; dhe sa më shumë të të besojë, aq më shumë do të të shpaloset. Së pari, duhet të dish t’i besosh Atij, që Ai ta vërtetojë besimin tënd duke të besuar ty. Dije se nuk mund t’i gënjesh vetes.
Ky është imani — dije këtë.
Ai nuk kërkon që të jesh pa mëkate, por që ta njohësh mëkatin tënd. Kur përballesh me të, janë lotët e tu ata që, duke të djegur nga brenda, do të të pastrojnë. Djegia është e domosdoshme…
Jeto për të Vërtetën e Allahut; vepro sipas urdhrit që vjen nga bota jote e brendshme dhe dorëzoje përfundimin tek Ai. Paqja e vërtetë është aty…
Çdo shpirt që bie në këtë botë është si një pikë uji. Që të shihet, duhet të shkëlqejë. Shkëlqimi fillon me lëvizjen. Fuqia hyjnore e fshehur në atë pikë duhet të vihet në lëvizje. Kur lëvizja fillon, nis kërkimi. Qenia e njeh shpirtin që kërkon. Ka pole të qenies — të bekuar që e gjejnë atë që shkëlqen dhe e mbledhin në qenien e tyre…
Kështu e shfaq Qenia Vetveten — dhe kërkon besim të palëkundur në dijen e së Vërtetës. Dija e së Vërtetës nuk gjendet në rreshta; ajo lind nga kraharori dhe pastaj derdhet në rreshta…
A ka dëshmi për marrjen e shpalljes nga Profeti?
Ata që kërkojnë prova janë ata që nuk besojnë kurrë. Ndërsa besimtarët e dinë se dija e së Vërtetës së Tij rrjedh në çdo çast… HŞY
