Sen üflenmiş bir nefes ve toprak, su, ateşsin. Toprak, su ve ateşin nefesine hizmet için vardır. Varlığın o nefestir. Nefes sana insan-ı kâmil tarafından üflendi. O’, seni önce mürşid varlığına sonra kendi varlığına yönlendirdi. Varlığınla O’nun Varlığına karılmaya bak ki nefesin nerden üflendiğini idrak edesin..
Muhammed’î Varlığın resûlleri O’nu Kendi anlayışlarınca tebliğ ederler ve onların etrafında muhakkak yardımcıları vardır..
Lâ ilahe; Bil ki sen yeryüzünde gezip dolaşacak mahlûkat değilsin. O kâmilin nefesi seni yeryüzünden almak için üflenmiştir. O nefesin varlığıyla bütün putlarını kırarsın. Putlarını kırmak için aşkını kılıç eyle ki Allah aşkın Aşk’tır..
Yaratılmış olan hiç bir şeyin O’ndan bağımsız bir varlığı yoktur. Yaratılmışlara hasletleri onun tarafından bahşedilmiştir. O’nu tanımayan nefsin varlığı babasızdır. O nefsin yakıcılığı yıkıcıdır. Yıkıcılıkta rıza yoktur..
Rabb’in seni diyar diyar gezdirir öğüt al, ibret al ve akl’et diyedir. Gözler görür, kulaklar işitir, görenin görmesi, işitenin işitmesi Rabb’inin lütfuyladır. “Rabb’im” de, ki dediğinde görmen ve işitmen O’nunla hak’ikat eylensin, o zaman gördüklerini ve işittiklerini hak bilir, kusur aramazsın..
Ya Dost, gönlüne hüzün düşmesin. Ağ, bilseler, kalpleri serttir de bunu hissetmezler, düşünceleri parçalar da adalet sanırlar, görmeleri ve işitmeleri ile akl’edemezler de Rahmân’ın yarattıklarında kusur ararlar..
Her şey düşüncededir lakin düşünce nerededir?
Bir kendin vardır bir de Kendi’n. Düşünceni Kendi’ne bağla, Kendi’nde kusur yoktur, kusur kendinde hapsolmuş kısır düşüncededir..
Zikrini can’ın işitsin ey Can, onun kulağı vardır, gözü vardır. Can kulağıyla işitmeyen, can gözüyle görmeyen Hayy ile can’lanamamaktadır..
Ey Can’ım, Hakk’a Dost olan Mürşid Güneş misalidir. Gökyüzünde gördüğün o güneş O’nun kendine çizdiği yörüngede hiç sapmadan ilerlemektedir. Dost da o güneş misali O’nun çizdiği yörüngede ilerler, sen de Dost’un yörüngesine gir ki onun yörüngesi rû’hû varlığını nizama sokmaktadır..
Böylece hem Dost’un yörüngesine girersin hem de iç varlığına, rû’hû varlığına uyumlanırsın. Artık hiç bir yere çarpmadan hiç bir yere sapmadan tıpkı o gökyüzünde gördüğün yıldızlar misali yerli yerinde olup durmadan ilerlersin. Yörüngeden çıkmayasın. Bil ki sen topluluğunun önderi ile çağrılırsın..
O’nun “Kul’um” dedikleri için şüphe ve korku yoktur. O’ onlara mağfireti vaad etmiştir. O’ sözünde durandır.
Şimdi sen bastığın yerlere dikkat et ki sen O’na “Rabbim” de, O’ sana “kulum” desin..
Sen Rabb’inden yüz çevirme ki Rabb’in seni unutmamaktadır..
