O Rabbi im,
Ti rrugën e drejtë (sirat el-mustekim) ia shfaq atij që bëhet murid i Yti, me dritën Tënde të gjelbër.
Në Njëshmërinë Tënde jam një dhe jam i dashuruar me Njëshmërinë Tënde.
Si njihet, si përshkruhet ajo Dashuri që është Dashuria Jote?
Si njihet shija e atij zjarri të dashurisë, që nga sytë rrjedh si lot?
Nëse Ti do që të njihet, atëherë njihet.
Dhe kohën e çdo gjëje që dëshiron të njihet, Ti e cakton.
Habia ime është për përsosmërinë e veprimit Tënd, ku çdo gjë është pa të metë…
O Rabbi im,
E di se çdo fjalë që më vjen në gjuhë për Ty, mbetet e mangët për të të përshkruar.
Lutem që të mos bie në gaflet dhe të mos e shoh veten të ndarë prej Teje, në Rahmaninë dhe Rahiminë Tënde…
O Rabbi im,
Ti që me Madhërinë Tënde i përgëzon robërit e Tu,
mos e largo mëshirën Tënde nga zemrat tona.
Ti që je Aziz, që me fuqinë Tënde je ngadhënjyes,
që me qenien Tënde si Hâlik krijon bukuritë…
Unë s’kam ç’të të ofroj tjetër përveç lotëve të mi,
sepse Ti je Zoti im pa nevojë për asgjë.
Kam besuar gjithmonë se Ti e di më së miri çdo gjë…
Ti që je Ganij, me ekzistencë të pafund…
Ti je shkaku i zbritjes së çdo qenieje.
Çdo rritje e çdo zhvillim është prej Teje dhe me Ty.
Prandaj çdo gjë të dëshmon Ty…
Ekzistenca Jote nuk merr fund pa dashjen Tënde…
O i Dashuri i shpirtit tim!
Ti je Ai që zotëron çdo gjë.
Ajo që është prej Teje, përsëri Ti e merr.
Por çështja është që robi ta dorëzojë veten me dëshirë, me dashuri, me ashk…
O xhan, ti nuk mund të mbetesh me ato që janë krijuar për ty,
nuk mund të thuash: “më mjaftojnë këto”.
Sepse Zotëruesi i ekzistencës është edhe Zotëruesi yt, mos e harro…
Kërko qetësinë, por mos e kërko në të krijuarën për ty.
Mos u endet sa majtas djathtas duke u hutuar.
Qetësia jote është në bashkimin (vuslat) me Qenien e Qamilit.
A e di ç’është dorëzimi?
Ç’është shpërbërja e egos, ajo shpërthim i madh, ai urdhër “Bëhu” brenda teje?
Ç’do të thotë të përzihesh me Qenien e Tij?
Së pari përzihu me Dashurinë e Tij, pastaj me Qenien e Tij.
Kalo përtej vetes sate, kalo pa qenë për veten tënde.
Qaj me mall për dashurinë e Qamilit…
Mos qofshin lotët e tu lot pendese…
A e ke shijuar ndonjëherë ëmbëlsinë e lotit për dashuri?
A e ke pritur vetminë për vuslatin?
A e ke lidhur syrin tënd me “Syrin” e Tij,
zemrën tënde me “Zemrën” e Tij?
A ke thënë: “Çfarë kam është prej Teje,
merre ç’të duash, të gjitha janë të Tuat”?
O i Dashuri i shpirtit tim!
Dashuria Jote më shkrin qenien dhe rrjedh si ujë drejt Teje…
Humbas në veten time dhe përzihem me Qenien Tënde…
Formët zhduken rreth meje,
mbetesh vetëm Ti me Qenien Tënde të përjetshme…
O Sulltani im, me Qenie të Lartë!
Ti je Ai që thyen zakonet, rrëzon mendimet dhe zhduk iluzionet…
Forca Jote (cebr) është ajo që së pari vret e pastaj ringjall…
Ti u jep të gjithëve një peshore në dorë…
dhe ajo mat sipas nizam-it Tënd.
Dëgjimi dhe shikimi bëhen me qenien Tënde Semi dhe Basar.
Ai që nuk dëgjon e nuk sheh, mbetet në nefsin e mishit e kockës…
Dëgjimi dhe shikimi janë një vetëdije.
Kjo vetëdije është dhuratë për ata që pendohen me lot…
Ta shohësh Ty kudo do të thotë të jetosh çdo çast me Ty…
Mos të të shohësh është jetë e verbër dhe e shurdhër…
O xhani im, papastërtia e veshëve dhe perdet e syve do të treten me lotët…
Bajrami është kur hiqen perdet dhe vjen vuslati…
O njeri!
Qenia jote është rrethuar me forma për ty…
Ti u shërben atyre si dora, këmba, syri e veshi i Tij, që të kuptosh…
Nëse Zoti yt të vërteton, edhe ato forma të shërbejnë ty…
Këto mësohen përmes Myrshidit Qamil dhe dergâhut…
Bëhu i lidhur me zemër me ta që të njohësh veten…
Ai që nuk lidhet, humbet si një pikë uji në shkretëtirë…
Bashkoje qenien tënde me Oqeanin që të bëhesh i vërtetë…
Mos u mashtro nga pamja e jashtme dhe rrobat… Zemra prej mishi është një gjë, zemra që frymëzohet nga Ai është tjetër gjë…
Vula është në sinqeritetin tënd dhe në lidhjen me Myrshidin…
Bëhu prej atyre që mbështesin kokën në kraharorin e tij…
Sa bukur i dhuron cilësitë, sikur të kuptoje…
O Rabbi im!
Dyert që hapen drejt Teje janë Dashuria…
Falënderim për Myrshidin që mëson Dashurinë Tënde…
Ti mëson Dashurinë, pastaj me Dashurinë Tënde mëson përmes Dashurisë…
Nefsi do të mbrohet dhe ngre mure si kala…
Por nëse ia ul zërin, ato mure treten para se të ngrihen…
Mos i ngrit ato mure… ato ndajnë…
Ti ndiq ata që bashkojnë…
