İslam dininin bina olduğu belki de en önemli temel sevgidir..
Yaratılıştan ibadetlere, Müslümanların bir’bir’lerine davranışlarından sosyal yaşama kadar her alanda sevgi vurgusu vardır. En başta Allah’ı sevmek öğretilir ve bu sevgiyi cümle yaratılmışa yaymak gaye edinilir. Her zerrede O’nun güzelliğini görmek ve sonsuzca sevmek farz eylenir (2/165)..
İnsanların çoğu Allah’a inanırlar fakat O’na ulaşmayı dilemezler. Çünkü içsel varlıklarıyla aralarına girenleri aradan çıkaramazlar, dünya süsüne yenilirler (6/32)-(28/60)..
Sadakatten uzak kalıp azabı burada yaşarlar, sadıklığa erişemezler (33/8). Sadece gaflet içinde kalır, Allah ile olduklarını zannederler, ruhî katmanlarını yükseltemezler. Tasavvufi tarike girseler dahi aşksızdırlar, onlar kendilerini derviş/mümin sanırlar..
Sen ilâhi Aşk ile yücelirsin, o Aşk ile O’nun rızasına erersin. Hatalarla, kusurlarla ilgilenmeyi ve onlara takılmayı bırakasın, halvetinde melamet eyleyesin. Dışta olan hatalar kusurlar o kadar çoktur ki gidermeye çalışmakla bitiremezsin. Sen sevmeye bakmalısın, sen sevgiyi öğrenmelisin, sen ruhî Aşk’a bağlanmalısın..
İlâhi Aşk hataları, kusurları yakmak suretiyle giderir, Aşk yakinliktir, sıcaklıktır, sıcaklık çeliği dahi şekle sokmaktadır..HŞY
