MUHABBET

O muhabbettir ki gönüle yoldaş, câna bir cândaş..
Muhabbet gönüllerin ferahı, âşıkların durağı..
Ma’şukların meskeni, hayy’at pınarının menbaı..
Nihayet, ibtida, intiha yok ki muhabbete..
Hem muhabbet olmadan olur mu hiç İnsan..
Muhabbet buldurur bir vakit Sen’i sana cândan..
Muhabbet eyler gönlünü hoş bir sedâ ile şâdan..
Muhabbet bağının kokusunda nasıl da mestân olur cânlar..
O vakit gelir hayrâna cân olan âşıklar..
Her ne varsa muhabbet ile söylesin İnsanlar..
Muhabbete cân veren varlığın hakikati olsa gerek mutlak..
Muhabbet olmadan ibadet dahi kuru bir cism olsa ancak..
Muhabbetsiz seyir dahi olmaz muhakkak..
Sen kendini bırak bir muhabbet ehline..
Bak nasıl da çağlar için için yeşil kıymeti..
Özünden seslenir sana muhabbetin sahibi..
Seni sana bildirir, bir vakit uyanasın dahi..
Sen’den konuşur, Sen’i söyler..
Yeşil şarın hakikatin akıtır ân’a..
Alan alsın, veren versin..
Rahmeti bir sünger misali içine çeken gelsin..
Bir meydandır muhabbet..
Aşkı olan meydane gelsin..
Ser verilir cân alınır bu meydanda..
Muhabbete iştiyak duyan gelsin..
Hakikat ile uyanmaya,
Muhabbet ile dirilmeye,
Hakk yolunda kendine gelmeye
Aşk-ı muhabbette cânın vermeye cesareti olan gelsin..