Tarama deneyiminizi geliştirmek, kişiselleştirilmiş reklamlar veya içerik sunmak ve trafiğimizi analiz etmek için çerezleri kullanıyoruz. "Kabul Et"e tıklayarak, çerez kullanımımıza izin vermiş olursunuz. Çerez Politikamız
Kabut Et
YabendeYabendeYabende
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • Yazarlar
  • Köşe Yazıları
    • Tasavvuf
    • Felsefe
    • Tarih
    • Kültür / Sanat
    • Diğer
  • İletişim
Okunuyor: MUAJI I RAMAZANIT, ALLAHU QË ËSHTË EDHE DÂR (SHTRËNGUES) EDHE VÂSÎ (GJERËSUES).. HÛ..
Giriş Yap
Bildirimler Daha Fazlası
Font ResizerAa
YabendeYabende
Font ResizerAa
Arama
  • Anasayfa
  • Hakkımızda
  • Yazarlar
  • Tasavvuf
  • Felsefe
  • Tarih
  • Kültür / Sanat
  • Diğer
  • İletişim
Giriş Yap
Bizi Takip Edin
© 2024 Yabende
Yabende > H Yayıntaş > MUAJI I RAMAZANIT, ALLAHU QË ËSHTË EDHE DÂR (SHTRËNGUES) EDHE VÂSÎ (GJERËSUES).. HÛ..
H Yayıntaş

MUAJI I RAMAZANIT, ALLAHU QË ËSHTË EDHE DÂR (SHTRËNGUES) EDHE VÂSÎ (GJERËSUES).. HÛ..

H Şükrü Yayıntaş
Tarih: 13/02/2026
H Şükrü Yayıntaş 253 kez okundu

Dora e fuqisë së (kudretit të) Allahut është e mbushur plot; të dashurit tanë duhet të nxitën drejt së mirës dhe bashkimit. Ai është Allahu që shpërndan ekzistencën. Ai është i Bukuri, ndaj edhe ne duhet të mendojmë gjithmonë bukur dhe të ecim pas mirësive e punëve të mbarë. Duhet të hapim shtigje në brendësinë tonë e të mbështesim njëri-tjetrin; të flasim për të mbarën e t’i shërbejmë njerëzimit. Ai është i Vërteti (Hakk) që është bujar natë e ditë; dhënia (infaku) nuk pakëson, por shton. Prej atyre që Ai na ka dhuruar, edhe ne duhet të shpërndajmë në botën e Tij..

Dajeni re se, betohem në dritën e ditës që lë pas natën, Ai nuk është me ata që shpërdorojnë. Ai dëshiron që në Ramazan të vendosim një rregull që u shërben të tjerëve para vetes sonë. Ky është një muaj i infakut, ku duhet të mendojmë hollësinë e çdo mendimi të hollë. Çdo gjë që kemi grumbulluar duhet të shpenzohet për nevojtarët në këtë muaj të Tij. O shpirti im, shiko sa e bukur është ajo ushqime që japim; është pikërisht një infak me të cilin Ai kënaqet..

Pa dyshim, Allahu i do shumë ata robër që ndajnë pasurinë e tyre dhe japin lëmoshë. Dijeni se pasuritë dhe fëmijët tanë na janë dhënë si mjet sprove. Sikur ta dinim se çdo çast është një sprovë, do të flisnim shumë pak e do të dëshironim të punonim vazhdimisht. Apo kujtojmë se mund të krijojmë një rregull sipas dëshirës sonë?! Harrojmë Sunduesin e rregullit (Mâlik) dhe përpiqemi të ndërtojmë një rend sipas nesh.

Ta dimë se jemi në krye të një rruge pa kthim. Ka disa rrugë ku, po hyre i vetëm, humbet dhe nuk e gjen dot më shtegun e kthimit. Por ne mendojmë shumë pak dhe meditojmë/kuptojmë fare pak. Ata mbi dorën e të cilëve është vendosur Dora e Tij, nuk janë koshientë për fuqinë e Tij; a e di ti ndryshimin e besëlidhjes (biat)? Ndryshimin do ta krijojë dorëzimi yt i sinqertë (teslimijet) ndaj Tij. Ai tani të dha një angazhim si lojë në dorë, të dha një shërbim nga prania e Tij që të merresh me të, por ti nuk po ia jep hakun ashtu siç i takon asaj që Ai të dha.. Po sikur t’i merrte të gjitha nga duart e tua? Po sikur të të infektonte me një lëngatë të pashërueshme, ose të t’i merrte të dashurit? Po sikur të të ndodhte një fatkeqësi e të t’i merrte të dyja duart? Atëherë, si do të qëndroje në këmbë?..

O ju të gafilë (të shkujdesur), që sytë ju janë verbuar nga vetëmëshirimi dhe egoja; ti e kufizove veten me emrin “Dar” të Tij dhe nuk e gjetje dot rrugën drejt një oqeani tjetër. Ta dimë mirë se shfaqja e emrit “Dar” (Shtrënguesi) është që ne të japim infak. Është që të gjejmë rrugën drejt së drejtës përmes vështirësive dhe të mbrohemi nga fatkeqësitë. Mirëpo ne deshëm të duam vetëm me atë që Ai na dha; deshmë kur na dha, e nuk deshmë kur nuk na dha. Thonë “e dua”, por ta dimë se nuk duam Atë, po duam veten tonë. Duhet të shfaqim një vepër më shumë sesa thjesht të mbajmë peng kot robërit që Ai i do..

O ju që e keni kthyer kapjen pas Teuhidit (Njëshmërisë) në një mundim dhe që nuk ndjeni dritë e çlirim nga përmendja e Tij, o besimtarë të dukshëm; a nuk i shihni fare robërit e vërtetë? Ne vetëm mendojmë se “ata duhen”. Por ta dini se ata, para se të duheshin, deshën shumë. Ata deshën duke dhënë jetën. Dashuria e tyre u sprovua. Ata e vërtetuan veten. Ai u mori pasurinë nga dora, por ata nuk hoqën dorë nga dashuria; fëmijët për ta janë thjesht një amanet me vetëdije. Fëmijët që i veshën me rrobën e amanetit nuk u bënë kurrë të pazëvendësueshëm për ta. Sikur t’i merrnim shembull ata të dashur që bënë çdo gjë që Ai kërkoi, sot nuk do të biem në shkujdesje..

Dijeni se marrja dhe dhënia janë në gjykimin e Tij, por ne falënderojmë shumë pak Zotin tonë, i Cili na pajisi me fuqinë për t’i kthyer gjërat nga vetja në përpjesëtim me pjesëmarrjen tonë në këtë cikël. Ne ende nuk e dimë se çfarë është infaku, jetojmë në gafletin e të bërit ashtu siç duam. Për këtë, fjala e Tij është një. Nuk duhet t’i mbajmë peng të Dashurin e Tij dhe të dashurit e Tij. Nëse jemi njerëz të shërbimit, duhet të punojmë. Nuk ka asgjë tjetër që do të na nxjerrë në dritë përveç punës sonë..

Dijeni se Zoti im është Bujari i pafund (Kerem). Dhënia e Tij është e pafundme si valët e detit. Ai është Ai që na hap kapacitetet dhe mbjell brenda nesh pafundësinë e aftësisë për të kuptuar. Ai është Vâsî (Gjerësuesi), që i hap rrugën robit që jep dhe i dhuron mendjes së tij një horizont kuptimi. Ai na merr si krahun e një zogu dhe na dërgon drejt pafundësisë, por pa u bërë zog, krahët nuk dhurohen. Ai është Vâsî, që dhuron ajër të ri në mushkëritë tona me çdo frymëmarrje “Hû”. Ne e shohim jetën tonë, ku çdo çast është mrekulli, si diçka të rëndomtë. Ndërsa robërit e Tij të sinqertë, që i japin rëndësinë e duhur “çastit” (an), e shohin çdo moment me një peshore vlere. Duke qenë se çastet e Tij janë të çmuara, ata nuk dëshirojnë ta çojnë kohën dëm dhe ndjejnë trishtim të madh për këtë..

Dijeni se Allahu ka disa robër të tillë, sinqeriteti (ihlas) i të cilëve e afron Allahun tek ata. Nëse këta robër vazhdojnë në sinqeritetin e tyre, Allahu u vesh atyre emrat e Vet..
Ja, robërve të tillë u gjerësohet (Vasi) kuptimi mbi kuptim. Të kuptuarit bëhet një dhuratë për ta nga prania e Tij. Pra, Allahu i jep më shumë nga xhevahiri atij robi që nxjerr në dritë xhevahirin që i është dhënë. Ai dhuron një kuptim të pafund nga e gjelbra e atij xhevahiri..

Ta dimë se gabimi ynë qëndron në nxitimin tonë. Nuk duhet të nxyitojmë dhe duhet të ruhemi nga çdo veprim që bie ndesh me qetësinë. Qetësia jonë është një forcë që na zhvillon dhe fuqinë e marrim nga Kudreti (Fuqia Hyjnore). Kudreti është një forcë që buron nga afrimi i Allahut (yakin) mbi personin që vërteton ekzistencën e Tij. Ta dimë se nga ajo afërsi linden shumë marifete (njohuri hyjnore). Marifeti nuk është te ne, por te fuqia e “Ty” (Zotit) brenda nesh. Ndërsa qëllimi ynë i pastër dhe i sinqertë vjen nga marifeti ynë..

Dijeni se Allahu, ekzistenca e të Cilit nuk ka kufi, shikon qëllimin tonë për rritjen e vetëdijes. Veprat tona zhvillohen sipas dëshirës së Allahut, që është Vâsî..

Le të kërkojmë, le të shërbejmë për derën e Tij hyjnore; Allahu jep, ndaj edhe ne le të japim me shpirt. Sepse Allahu shpërblen me shumëfish.. HŞY

You Might Also Like

MBIEMRAT SPIRITUAL DHE FRYMA RU’HÛ..

RAMAZAN AYI, DÂR VE VÂSÎ OL’AN HÛ ALLAH..

MANEVÎ SIFATLAR VE RU’HÛ NEFES..

ŞÜKR’ ÜN VE HAMD’İN HAKİKATİNİ BİLMEK..

KALP HEDİYEDİR..

Sosyal Medyada Paylaş:
Facebook Twitter Whatsapp Whatsapp LinkedIn Copy Link Print
Yorum Yazınız

Bir yanıt yazın Yanıtı iptal et

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Son Eklenenler

MBIEMRAT SPIRITUAL DHE FRYMA RU’HÛ..
H Yayıntaş Şubat 12, 2026
RAMAZAN AYI, DÂR VE VÂSÎ OL’AN HÛ ALLAH..
H Yayıntaş Şubat 12, 2026
VAHDET’TEN TEVHİD’E ALLAH İLE HÛ NEFESE
Harika Bolga Tasavvuf Şubat 10, 2026
MANEVÎ SIFATLAR VE RU’HÛ NEFES..
H Yayıntaş Şubat 9, 2026

Bizi Takip Edin

FacebookLike
TwitterFollow
InstagramFollow
YabendeYabende
Bizi Takip Edin
Telif Hakkı © 2024 Yabende. Tüm Hakları Saklıdır.
Hoşgeldiniz

Giriş yapmak için kullanıcı adınızı ve şifrenizi giriniz.

Şifrenizi mi unuttunuz?