Dijeni se sa i bukur ishte ai rob i Tij, i cili e mbante agjërimin dhe nuk ia tregonte askujt. Për një kohë të gjatë agjëronte një ditë dhe një ditë tjetër jo; por edhe në ditët kur nuk agjëronte, e konsideronte veten si agjërues dhe përmbahej nga ushqimi.
Ai e kishte marrë dashurinë e të Dashurit në zemrën e tij në atë mënyrë saqë trupi i tij vepronte në kundërshtim me zakonin, gjaku i tij vlonte dhe Ai i pëshpëriste atij nga brenda kafshatën e ngopjes.
Ai rob, që e kishte fshehur kohën e tij në përhershmërinë e dhikrit, e ruante ditën për natën. Kështu, çdo pjesë e qenies së tij agjëronte dhe ai e fshihte urinë në zemrën e vet.
Por ju mos bëni kështu! Ndiqni fjalën dhe agjëroni të enjten e parë të çdo muaji dhe ato që pasojnë, që të hyni të përgatitur në Ramazan.
Dijeni se agjërimi i atyre që e ziejnë gjakun e tyre është prej Tij.
Njeriu që vjen në këtë botë me një lindje rritet dhe zhvillohet; tashmë ai nuk ka nevojë të lindë sërish fizikisht. Por në aspektin shpirtëror, lindja është kthimi i tij drejt amshimit prej nga është shkëputur.
Dijeni se ju mendoni shumë pak! Ejani dhe shihni kuptimin brenda. Kur devijimet në tokë arrijnë kulmin, nga ana e Tij zbret një paralajmërues në tokë. Ky paralajmërues, që merr cilësinë e Fjalës, përfshihet nga dituria që i është dhënë që nga amshimi dhe përhapja e kësaj diturie në tokë plotësohet me të Vërtetën.
Dijeni se qëllimi me Merjemen është e Vërteta. Me ngritjen e shpirtit në një shkallë të lartë, Merjeme zbuloi diturinë e saj dhe lindi shpirtin. Ajo e nxori atë nga barku i saj dhe, për kohë shumë të largëta kur e Vërteta do të shfaqej me njohje shpirtërore, ajo përmbushi detyrën e saj. Ajo ishte bija e Imranit, mbrojtëses së vendit të shenjtë. Ajo ishte çelësi i portës së dijes së shenjtërores. Zekeria, i ngarkuar me ruajtjen e asaj porte, e mbrojti atë deri në fund të jetës së tij. Jahja, i biri që i dha një mbulesë Isait, e mbrojti atë bashkë me të. Kjo ishte një etapë drejt shfaqjes së njeriut të bekuar dhe më të dashur pranë Tij.
Pasi Merjeme përmbushi detyrën e saj, ajo heshti. Ai e mbështolli atë me një petk të bardhë dhe ajo mbeti e pastër, e paprekur.
Sundimtarët tiranë të kohës dërguan ushtarët e tyre për ta kapur dhe kontrolluan çdo shtëpi një nga një. Por drita me të cilën Ai e kishte mbuluar Merjemen e fshehur në mihrab e bëri të padukshme. Një ushtar i armatosur erdhi deri përpara saj, por u largua pa e parë. Kjo është dëshmi se Ai e kishte bërë atë të heshtë dhe të padukshme, dhe urtësitë në të ishin shenjë e një paprekshmërie hyjnore. Kur dëgjoi për vrasjen e Jahjas, ekzistenca e saj shpirtërore ia derdhi diturinë Isait. Isai ishte profeti i Tij, një shpirt prej Tij.
O shpirti im!
Dijeni se ju lexoni pak, por flisni shumë. Tani bindjuni urdhrave të Tij: heshtni shumë dhe lexoni shumë. HŞY
