Bota fizike materiale është një tërësi e pandashme dhe e pa copëtueshme, e lidhur mes vetes përmes rrjeteve të padukshme nga atomet dhe grimcat nënatomike.
Kjo strukturë që përbën universin ku jetojmë, i ka ndriçuar zhvillimet e dukshme, ka udhëzuar rrugën dhe ka vendosur themelet e epokës teknologjike në të cilën ndodhemi sot.
Infrastruktura e botës metafizike, përmes parimeve të teorive nënatomike, vë në veprim funksionet e sistemit që përbën universin.
Ligji që nuk ndryshon, rregulli që nuk pëson ndërprerje, është dëshmi se asnjë grimcë atomike nuk është lënë pa drejtim.
Këto dëshmi të bashkuara, në lidhjen e tyre me njëra-tjetrën, formojnë rendin.
Është një krijim në të cilin jetojmë BRENDA dhe që i flet perceptimit tonë të realitetit.
Është madhështor, i jashtëzakonshëm dhe ende ruan misterin e tij si një mrekulli e panjohur.
Fuqia që krijon universin brenda njeriut, ka vendosur të njëjtat parime lidhjeje edhe në strukturën metafizike të tij; njeriu është krijuar me cilësi të përshtatshme për të komunikuar mes këtyre lidhjeve.
Ajo që aktivizon atë që quajmë telepati, është ajo që quhet Shpirt apo vetëdije.
Ata, tek të cilët është hapur qenësia e shpirtit dhe mekanizmi i vetëdijes është në veprim, gjenden në fushën e Ekzistencës që lëvizet nga Shpirti i quajtur vetëdije e përbashkët.
Dimensionet, portat, shtresat, çakrat dhe gradat—të gjitha këto shpalosje mbështeten mbi parimin e lidhjes.
Sinjalet që kalojnë ndërmjet dy njerëzve, varen nga fakti nëse Shpirti është fryrë (zgjuar), pra nëse vetëdija është e hapur apo në lidhje aktive.
Kur struktura e brendshme (batinore) e njeriut bashkohet me vetëdijen e përbashkët përmes mekanizmit të vetëdijes, ai mund ta shohë tjetrin aty, ta dëgjojë dhe të jetë i vetëdijshëm për gjendjen e tij.
Këto përvoja zakonisht përjetohen në botën e ëndrrave.
Ekziston edhe takimi i Shpirtrave!
Kur’ani i përshkruan takimet shpirtërore si gjendje ekzistence që reflektojnë nga e Vërteta (Hakk) në realitet, që marrin lajme nga të kaluarit dhe bartin mesazhe nga e ardhmja.
Janë ata që i gjejnë dimensionet e përtejme duke i përjetuar si gjendje të gjalla brenda qenies së tyre të brendshme.
Takimi i Shpirtrave nuk do të thotë se ka shumë shpirtra të ndarë.
Ashtu si njeriu që përfshin universin brenda vetes, edhe Shpirtrat ruajnë lidhjen e tyre me njëri-tjetrin.
Çdo Shpirt që i përket Atij, vazhdon lidhjen me Të; dhe ata që arrijnë në Ru-hû Ilahi, bashkohen në një tërësi përmes shpirtërisë së tyre.
Kjo gjendje buron nga fakti se ata janë në një ekzistencë të pafundme dhe të përjetshme.
Çdo frekuencë energjie ruan ekzistencën e saj në univers, çdo vetëdije shfaqet në shtresën e saj dhe çdo shpirtëri ruan iniciativën e saj përjetësisht.
85/22 – “Ai është në një pllakë të ruajtur (Levh-i Mahfuz).” HŞY
