Paqe qoftë mbi qeniet shpirtërore të Hz. Zekerija, Hz. Merjem, si dhe mbi Hz. Isa dhe Hz. Jahja.
Hz. Merjem shfaqet në një trup shpirtëror; me mbulesën mbi kokë që i zbret deri në tokë, e veshur krejt në të bardha…
Në dorë mban një foshnjë dhe ecën me të. Profeti Zekerija i takon në rrugë. Merjem ia jep foshnjën Zekerijasë; ai e nuhat me dashuri. Me foshnjën në krahët e tij, Zekerija ecën drejt tempullit.
Në fund të rrugës hyjnë në një tempull që qëndron i vetëm, më i madh se shtëpitë përreth. Në hyrje të tempullit ka dhoma, jo shumë të vogla, në të djathtë e në të majtë…
Këto janë dhoma ku bëhet pendimi dhe adhurimi në vetmi. Në njërën prej tyre qëndron Merjem, bashkë me Jusën (Jeshua)… ndërsa pranë saj është dhoma e foshnjës Jahja…
Në korridorin e tempullit ecin drejt brendësisë, drejt vendit të devranit; në mes ndodhet mihrabi. Foshnjën e vendosin në mihrab dhe përkulen sikur në sexhde…
E paraqesin foshnjën si një kurban ndaj Qenies (ekzistencës). Në atë çast shfaqen dy engjëj në formë njerëzore. Njëri e merr Jusën në duar; ia pëshpërit emrin dhe dijen e së vërtetës së Qenies, ia mëson…
Tjetri e merr dhe i rrëfen të kaluarën, të ardhmen, gjithçka që ka ndodhur e që do të ndodhë… Pastaj e vendosin sërish Jusën në mihrab. Në atë çast hyn edhe foshnja Jahja me nënën e tij në tempull. Edhe Jahjan e vendosin pranë Jusës. Engjëjt flasin..
Jahja është shoku i parë i Jusës. Jahja dhe Jusa (Jeshua) do ta përhapin së bashku Qenien e Tij. Jahja do të jetë mbështetje për Jusën. Pastaj ata rrotullohen rreth dy foshnjave në devran dhe ngrihen lart… edhe besimtarët hyjnë në tempull dhe përkulen si në sexhde…
Jusa dhe Jahja qëndrojnë në dhoma pranë njëri-tjetrit në tempull. Çdo mbrëmje e ditë bisedojnë pa fjalë. Merjem dhe Zekerija i dëgjojnë këto muhabete… Merjem, me pastërtinë e saj, kujdeset për të dy foshnjat, i mbron me përkushtim; ndërsa Zekerija qëndron si mbrojtës pranë tyre…
Penda fillon të shkruajë…
Nga muhabeti i Jusës, Jahjas, Merjemit dhe Zekerijas, pena shkruan…
Merjem, përballë këtij texhelliu të Qenies së Allahut, qan ditë e natë; lotët i rrjedhin si lumenj… Profeti Zekerija, në përulësinë e tij, bëhet kurban ndaj Qenies…
Pena shkruan muhabetin e së vërtetës pa u ndalur. Qenia e Allahut fillon të flasë në libër; libri nis të shkruhet…
Natë muhabet, ditë muhabet… nata bëhet si dita nga drita që ngrihet prej tempullit… Besimtarët janë të paktë, por ditë e natë dëgjojnë këtë muhabet… Tokat begatohen me bollëk e bereqet… Ditën punojnë, natën nuk flenë, dëgjojnë muhabetin… të gjithë janë zgjuar natë e ditë…
Libri po shkruhet…
Ardhja e Hz. Muhammed shpallet si sihariq. Shenjat e tij tregohen… e vërteta e tij përmendet… besohet dhe shkruhet në libër… Drita e së vërtetës së tempullit përhapet aq shumë sa numri i besimtarëve rritet…
Ata që nuk e pranojnë këtë, së pari martirizojnë Zekerijanë, pastaj shokun Jahja… Jusa zhduket në të padukshmen (gajb). Nuk dihet ku është… nuk shihet… zhduket papritur… Nuk mundën ta vrasin… Merjem, duke mos përballuar atë që pa, me urdhër largohet nga ato toka… nuk dihet se ku shkon…
Libri hidhet në lumë… lumi e çon në det… rrymat e detit e nxjerrin në breg… në ishullin Sina… Në atë ishull, një njeri me pastërti, që beson në Allah pa njohur fenë si duhet, e gjen librin… Fillon ta lexojë…
Me atë që lexon, beson në Allah dhe ua tregon librin disa njerëzve të paktë përreth… Ata besojnë në atë që shkruhet dhe në Jusën, dhe përhapen në botë… 12 Jarenë…Miqësia e tyre shpallet si sihariq… Jahja është i vetmi që e sheh Jusën; të tjerët nuk e shohin, por përkulen ndaj Qenies së Tij dhe bashkohen…
Ata tregojnë librin… tregojnë Muhammedin… lajmërojnë ardhjen dhe shenjat e tij… tregojnë rrugën e së vërtetës… Flasin në çdo tokë… thërrasin… Besimtarët janë pak, por drita e tyre shkëlqen… Janë ata që e mbajnë gjallë dritën e tempullit… Jarenët…
Libri nuk humbi… Por libri nuk iu hap kujtdo… Vetëm ata që besuan me pastërti arritën ta lexojnë të vërtetën e tij…HŞY
