O shpirtra!
Dijeni se në këtë botë keni ardhur për t’u bërë İnsan (Njeri). Njerëzillëku është një gjë, ndërsa të qenët vetëm në trajtën e qenie njerëzoreit është diçka tjetër. Edhe İnsani, edhe qenie njerëzore kanë të njëjtën pamje të jashtme, por dijeni se fakti që të dy shfaqen në të njëjtën formë nuk duhet t’ju mashtrojë.
Për të arritur njerëzillëkun, duhet të kapeni fort pas mjeteve dhe ndërmjetësimeve të Tij. Mjetet e Tij janë të shumta; të dërguarit që Ai ka dërguar te çdo bashkësi janë ndërmjetësimet e Tij. Megjithatë, mos u mashtroni nga shumësia. Kuptimi është një, por shumëllojshmëria ekziston për t’jua lehtësuar rrugën. Ju jeni njëri prej shfaqjeve të kësaj shumëllojshmërie, si pasqyrim i fuqisë së Tij të pafundme krijuese. Në këtë nuk ka rëndësi nëse jeni mishëruar si grua apo si burrë. Vlera e qenies së secilit në praninë e Tij dhe në dijen e Tij të fshehtë (ilm-i ledün) është e barabartë. Kur Ai ju dhuron qenien me të njëjtën vlerë, mos bëni dallime mes njëri-tjetrit. Ju duhet vetëm të mësoni të bëni sakrifica. Sakrifica do t’ju çojë drejt dashurisë hyjnore. Ndiqni dashurinë tuaj, sepse vetëm ajo është fuqia që mund t’ju çojë përpara në këtë rrugë.
O burra të dashur, bëni sakrifica. Shqetësohuni se si mund t’i bëni ato. Mos thoni: «Unë e bëra», as mos thoni: «Unë e di», sepse kështu do ta mbyllni veten ndaj së vërtetës. Thoni: «Nuk munda ta bëj», në mënyrë që t’i jepni rëndësinë e duhur shërbimit. Mos i dëgjoni dhe pastaj t’i lini mënjanë, sikur të mos kishin rëndësi, ato që ju bëhen të ditura. Këto janë kërkesat e Zotit tuaj drejtuar jush. E gjithë kjo është për të mirën tuaj. Dijeni se ngurtësia e zemrave tuaja vjen nga lidhja juaj e tepruar pas kësaj bote. Zemrat janë vetëm vendi i pranisë së Tij.
Mendja e qenie njerëzores është edhe më e kufizuar se mendja e pjesshme. Me këtë mendje, ai mendon se përmes prindërve, të cilët u bënë shkak që ai të vijë në këtë botë, dhe përmes fëmijëve që do të sjellë vetë në jetë, do të krijojë një brez që do të arrijë kënaqësinë dhe pëlqimin e Allahut.
Jo!
O shpirt, dije se qenie njerëzore nuk e njeh as të mirën, as të keqen. Nga natyra jote e qenie njerëzort, ti nuk mund të krijosh një brez të vërtetë njerëzillëku, por vetëm një brez qenie njerëzore që të ngjan ty. Ajo qenie njerëzore derdh gjak dhe ha mish të të vdekurve. Ajo që Ai synon të vazhdojë nuk është prejardhja e qenie njerëzoreit, por prejardhja e İnsan-it brenda qenie njerëzores. Qenia e Tij vazhdon përmes këtij brezi të İnsan-it, jo përmes brezave të qenie njerëzores.
Tani pyet: përse?
Ti duhet të përpiqesh ta rritësh fëmijën tënd sipas pëlqimit të Tij. Gjendjen e kënaqësisë dhe të pëlqimit të Tij mund ta shohësh në qenien e Dost Myrshid-it, ndaj drejtohu nga udhëzimi i tij. Dije se nuk ka rrugë tjetër; nëse ndjek një rrugë sipas mendjes dhe dëshirës sate, aty nuk do të gjesh pëlqimin e Tij.
Allahu thotë: Ti ishe qenie njerëzore, por nga Qenia Ime krijova brenda teje një «Ti» të vërtetë. Në të gjendet fryma Ime. Në frymën Time gjenden emrat e Mi hyjnorë (esma). Ata përbëjnë një botë të brendshme brenda teje. Dije se Uniteti i vetëm i shpirti brenda Meje bëhet gjendje e njëshmërisë brenda teje. Ti je një. Shijo këtë njëshmëri.
Ti fillon të bësh dhikrin e Tij, kufijtë e trupit tënd fillojnë të zhduken dhe ti përhapesh në gjithësi.
Dijeni se kur brenda errësirës nuk mbetet më asgjë, ti je i pranishëm vetëm përmes vetëdijes sate. Dija e së Vërtetës (ilm-i hakikat) lind nga bashkimi i Rahmanit me Rahimin. Rahmani e mbjell qenien, ndërsa Rahimi e lind atë. Përmes qenies së dergâhut tuaj vazhdon rrjedha e dijes së së Vërtetës. Ai është Hayy, i Gjalli, aty përmes qenies së Rahmanit dhe Rahimit.
Nuk ka asnjë qenie njerëzore pa mëkate. Njeriu duhet, para së gjithash, të krijojë vetëdijen për mëkatin. Duhet të gjejë një pasqyrë ku të mund ta shohë veten, një pasqyrë që t’i tregojë si qenien, ashtu edhe mëkatin e tij. Ajo pasqyrë është ajo që e ka krijuar vetëdijen për mëkatin e vet dhe e ka njohur qenien e vet në gjendjen e Ademijetit (Njerëzillëk).
Dijeni se duhet të përvëlohesh nga pendimi dhe të derdhësh lotë nga keqardhja. Nuk ka asgjë tjetër që mund ta kthejë njeriun drejt vetvetes përveç pendimit. Lotët e atij pendimi rrjedhin brenda teje dhe, duke depërtuar në vendin ku bien, hapin një portë. Vetëm atëherë mund të hysh përmes asaj porte. Pa u hapur porta, nuk mund të hysh brenda.
Dijeni se mëkatet tuaja janë gjendjet dhe veprimet që bien ndesh me natyrën tuaj të krijimit dhe me esencën tuaj të vërtetë. Janë pikërisht këto gjendje që jua bën të ditura Dost Myrshidi.
O shpirtra, dijeni se çfarë shërbimi i bukur është ky për ju dhe çfarë R’Ahmet-i, çfarë mëshire hyjnore, përfaqëson për ju. Kurrë mos e fshihni veten. Mëshira hyjnore nuk arrin tek ai që fshihet nën mbulesën e fshehjes; ai mbetet i thatë, pa u ushqyer nga ajo mëshirë.
Dijeni se ai Hakk Myrshid është miku juaj (Dost); ai ju përgëzon dhe ju paralajmëron. Sa e bukur është kjo mundësi për të ndryshuar ato gjendje të qenies suaj që bien ndesh me natyrën tuaj të vërtetë!
Dijeni se ai Dost nuk ngurron as edhe për një çast të thotë atë që është e vërtetë. Edhe nëse fjalët e tij ju dhembin, kapuni fort pas tyre. Ajo që digjet është nefs-i juaj, pikërisht ato anë të tij që ju duken të këndshme. Nefsi bërtet, proteston dhe kërkon të drejtën e vet; ju duhet ta heshtni atë.
Dijeni se besimi nuk pranon mëdyshje; ai është mendim i pastër dhe i kulluar. Detyra juaj është të ecni me këto mendime të pastra. Atë që do t’i largojë pengesat është Ai. Ju duhet t’i njihni dhe t’i kuptoni ato që ju bën të ditura Dost-i juaj.
O shpirt!
Qenia së cilës duhet t’i nënshtrohesh dhe së cilës duhet t’i bindesh është natyra jote shpirtërore. Ti e konsideron qenien tënde qenie njerëzoreore si qenien tënde të vërtetë dhe përpiqesh ta veshësh natyrën tënde shpirtërore me stolitë e kësaj bote. Por ai të cilit i drejtohet Qenia e Tij je Ti. Ai të merr seriozisht, ndërsa ti jeton pa qenë i vetëdijshëm për qenien tënde të vërtetë. Pastaj, çdo gjë që të ndodh, ia atribuon Atij dhe thua: «Ishte Ai që ma caktoi sëmundjen».
Nëntëdhjetë e nëntë emrat e Tij gjenden në qenien tënde. Emrat e Tij i përmbajnë kundërshtitë brenda Vetes së Tij. Midis atyre emrave nuk ka sëmundje. Ashtu siç ke fuqinë ta sëmurësh vetveten, po ashtu ke edhe fuqinë të shërohesh..HŞY

